کانتینرسازی چیست؟
کانتینرسازی یک فرآیند استقرار نرمافزار است که کد یک برنامه را به همراه تمام فایلها و کتابخانههای مورد نیاز آن برای اجرا روی هر زیرساختی بستهبندی میکند. بهطور سنتی، برای اجرای هر برنامهای روی کامپیوتر خود، باید نسخهای از آن را نصب میکردید که با سیستمعامل دستگاه شما همخوانی داشت. برای مثال، باید نسخه ویندوز یک بسته نرمافزاری را روی دستگاه ویندوز نصب میکردید. با این حال، با کانتینرسازی میتوانید یک بسته نرمافزاری واحد، یا کانتینر، ایجاد کنید که روی تمام انواع دستگاهها و سیستمعاملها اجرا شود.
مزایای کانتینرسازی چیست؟ توسعهدهندگان به دلایل زیر از کانتینرسازی برای ساخت و استقرار برنامههای مدرن استفاده میکنند.
قابل حمل بودن توسعهدهندگان نرمافزار از کانتینرسازی برای استقرار برنامهها در محیطهای مختلف بدون نیاز به بازنویسی کد برنامه استفاده میکنند. آنها یک برنامه را یک بار میسازند و آن را روی سیستمعاملهای مختلف استقرار میدهند. برای مثال، آنها از همان کانتینرها روی سیستمعاملهای لینوکس و ویندوز استفاده میکنند. توسعهدهندگان همچنین از کانتینرها برای ارتقاء کد برنامههای قدیمی به نسخههای مدرن استفاده میکنند.
مقیاسپذیری کانتینرها اجزای نرمافزاری سبک هستند که بهصورت کارآمد اجرا میشوند. برای مثال، یک ماشین مجازی میتواند یک برنامه کانتینری را سریعتر راهاندازی کند زیرا نیازی به بوت کردن یک سیستمعامل ندارد. بنابراین، توسعهدهندگان نرمافزار میتوانند بهراحتی چندین کانتینر برای برنامههای مختلف روی یک دستگاه اضافه کنند. خوشه کانتینری از منابع محاسباتی سیستمعامل مشترک استفاده میکند، اما یک کانتینر عملکرد سایر کانتینرها را مختل نمیکند.
تحمل خطا تیمهای توسعه نرمافزار از کانتینرها برای ساخت برنامههای مقاوم در برابر خطا استفاده میکنند. آنها از چندین کانتینر برای اجرای میکروسرویسها در ابر استفاده میکنند. از آنجا که میکروسرویسهای کانتینری در فضایهای کاربری مجزا عمل میکنند، یک کانتینر خراب نمیتواند سایر کانتینرها را تحت تأثیر قرار دهد. این امر باعث افزایش مقاومت و قابلیت دسترسی برنامه میشود.
چابکی برنامههای کانتینری در محیطهای محاسباتی مجزا اجرا میشوند. توسعهدهندگان نرمافزار میتوانند کد برنامه را بدون دخالت در سیستمعامل، سختافزار یا سایر خدمات برنامه تغییر دهند و رفع اشکال کنند. آنها میتوانند دورههای انتشار نرمافزار را کوتاه کنند و بهسرعت روی بهروزرسانیها کار کنند.
موارد استفاده از کانتینرسازی چیست؟ موارد استفاده زیر برای کانتینرسازی وجود دارد:
مهاجرت به ابر مهاجرت به ابر، یا رویکرد لیفت-اند-شیفت، یک استراتژی نرمافزاری است که شامل بستهبندی برنامههای قدیمی در کانتینرها و استقرار آنها در محیط رایانش ابری است. سازمانها میتوانند برنامههای خود را بدون بازنویسی کامل کد نرمافزار مدرنسازی کنند.
پذیرش معماری میکروسرویس سازمانهایی که به دنبال ساخت برنامههای ابری با میکروسرویسها هستند به فناوری کانتینرسازی نیاز دارند. معماری میکروسرویس یک رویکرد توسعه نرمافزار است که از چندین جزء نرمافزاری وابسته به هم برای ارائه یک برنامه کاربردی استفاده میکند. هر میکروسرویس دارای یک عملکرد منحصر به فرد و خاص است. یک برنامه ابری مدرن از چندین میکروسرویس تشکیل شده است. برای مثال، یک برنامه پخش ویدئو ممکن است میکروسرویسهایی برای پردازش داده، ردیابی کاربر، صورتحساب و شخصیسازی داشته باشد. کانتینرسازی ابزار نرمافزاری را برای بستهبندی میکروسرویسها به عنوان برنامههای قابل استقرار در پلتفرمهای مختلف فراهم میکند.
دستگاههای IoT دستگاههای اینترنت اشیا (IoT) دارای منابع محاسباتی محدودی هستند که بهروزرسانی دستی نرمافزار را به یک فرآیند پیچیده تبدیل میکند. کانتینرسازی به توسعهدهندگان اجازه میدهد برنامهها را بهراحتی روی دستگاههای IoT مستقر و بهروزرسانی کنند.
کانتینرسازی چگونه کار میکند؟ کانتینرسازی شامل ساخت بستههای نرمافزاری خودکفایی است که بهطور مداوم عمل میکنند، صرفنظر از ماشینهایی که روی آنها اجرا میشوند. توسعهدهندگان نرمافزار تصاویر کانتینر را ایجاد و مستقر میکنند، که فایلهایی هستند که حاوی اطلاعات لازم برای اجرای یک برنامه کانتینری هستند. توسعهدهندگان از ابزارهای کانتینرسازی برای ساخت تصاویر کانتینر بر اساس مشخصات تصویر سازمان ابتکار کانتینر باز (OCI) استفاده میکنند. OCI یک گروه منبع باز است که قالب استانداردی برای ایجاد تصاویر کانتینر فراهم میکند. تصاویر کانتینر بهصورت فقط خواندنی هستند و توسط سیستم کامپیوتری قابل تغییر نیستند.
خرید نسل نهم سرور های اچ پی G9
تصاویر کانتینر بالاترین لایه در یک سیستم کانتینری هستند که شامل لایههای زیر است:
زیرساخت زیرساخت لایه سختافزاری مدل کانتینری است. به کامپیوتر فیزیکی یا سرور برهنهای که برنامه کانتینری روی آن اجرا میشود اشاره دارد.
سیستمعامل لایه دوم معماری کانتینرسازی سیستمعامل است. لینوکس یک سیستمعامل محبوب برای کانتینرسازی با کامپیوترهای داخلی است. در رایانش ابری، توسعهدهندگان از خدمات ابری مانند AWS EC2 برای اجرای برنامههای کانتینری استفاده میکنند.
موتور کانتینری موتور کانتینری، یا زمان اجرای کانتینر، یک برنامه نرمافزاری است که بر اساس تصاویر کانتینر، کانتینر ایجاد میکند. این برنامه بهعنوان یک عامل واسطه بین کانتینرها و سیستمعامل عمل میکند، و منابعی را که برنامه نیاز دارد فراهم و مدیریت میکند. برای مثال، موتورهای کانتینری میتوانند چندین کانتینر را روی همان سیستمعامل مدیریت کنند و آنها را از زیرساخت زیربنایی و یکدیگر مستقل نگه دارند.
برنامه و وابستگیها بالاترین لایه معماری کانتینرسازی کد برنامه و سایر فایلهایی است که برای اجرا نیاز دارد، مانند وابستگیهای کتابخانه و فایلهای پیکربندی مرتبط. این لایه ممکن است حاوی یک سیستمعامل مهمان سبک باشد که روی سیستمعامل میزبان نصب میشود.
هماهنگی کانتینر چیست؟ هماهنگی کانتینر یک فناوری نرمافزاری است که مدیریت خودکار کانتینرها را امکانپذیر میسازد. این امر برای توسعه برنامههای ابری مدرن ضروری است زیرا یک برنامه ممکن است حاوی هزاران میکروسرویس در کانتینرهای مربوطه باشد. تعداد زیاد میکروسرویسهای کانتینری مدیریت دستی آنها را برای توسعهدهندگان نرمافزار غیرممکن میکند.
مزایای هماهنگی کانتینر توسعهدهندگان از ابزارهای هماهنگی کانتینر برای شروع، توقف و مدیریت خودکار کانتینرها استفاده میکنند. هماهنگکنندههای کانتینر به توسعهدهندگان اجازه میدهند برنامههای ابری را بهطور دقیق مقیاسبندی کنند و از اشتباهات انسانی جلوگیری کنند. برای مثال، میتوانید بررسی کنید که کانتینرها با منابع کافی از پلتفرم میزبان مستقر شدهاند.
انواع فناوری کانتینر چیست؟ موارد زیر مثالهایی از فناوریهای محبوبی هستند که توسعهدهندگان برای کانتینرسازی استفاده میکنند.
داکر داکر، یا موتور داکر، یک زمان اجرای کانتینر منبع باز محبوب است که به توسعهدهندگان نرمافزار اجازه میدهد برنامههای کانتینری را روی پلتفرمهای مختلف بسازند، مستقر کنند و آزمایش کنند. کانتینرهای داکر بستههای خودکفایی از برنامهها و فایلهای مرتبط هستند که با چارچوب داکر ایجاد میشوند.
لینوکس لینوکس یک سیستمعامل منبع باز با فناوری کانتینر داخلی است